Nieuws

Maak kennis met NFF OC leden - Jennemieke van der Sloot & Gerrit Vos


​Jennemieke van der Sloot en Gerrit Vos ontwerpen tijdloze interieurs voor bedrijven en particulieren, en richten die in met de bijbehorende duurzame meubels en verlichting. Daarnaast hebben zij een designgalerie. Daar laten ze mensen kennismaken met vernieuwende interieurproducten en een uitgebreide collectie eetkamerstoelen. Je bent van harte uitgenodigd eens binnen te lopen op de Domstraat 25. 

Waarom zijn jullie lid geworden van de NFF OC?

Jennemieke“Vanwege onze grote liefde voor film en de mogelijkheden tot het versterken van ons netwerk als Utrechtse ondernemers. Ook vinden wij het fijn een heel klein steentje bij te kunnen dragen aan de belangrijke culturele uiting die de Nederlandse film is.”

Gerrit:” Ik ben altijd gefascineerd geweest door de Nederlandse film. Aangezien ik een expatkind ben, dat pas op zijn twintigste in Nederland kwam wonen, heeft het me ook altijd een heel mooi beeld  gegeven van de Nederlandse cultuur door de jaren heen. Zo zal ik Turks fruit en Soldaat van Oranje nooit meer vergeten. Beiden gaven een mooi inkijkje…"

Jennemieke: “Als lid van de NFF OC hopen wij via onze gedeelde passie voor film nieuwe mensen te ontmoeten en de mensen die we al kenden beter te leren kennen. Daarnaast vinden we het heel interessant om meer kennis op te doen over de Nederlandse film.”

Welke film beveel je aan en waarom?

Gerrit: De Belofte van Pisa. Het was super om deze als NFF OC lid als eerste te zien. Tijdens de film dachten we: 'wat komt dat trompetspel ons toch bekend voor?'. We hadden toen nog niet door dat een vriend van ons, Diederick Rijpstra, er een heel belangrijke rol in speelde. Hij heeft alle trompetpartijen  gespeeld, gecomponeerd en gearrangeerd. Hij heeft daar nota bene ook nog een Gouden Kalf voor gekregen! We zijn super trots op hem."

Jennemieke: "Mijn favoriete Nederlandse film is er een van aller tijden: Ober, van en door Alex van Warmerdam. Ik hou van humoristische films met een zwarte rand"

Gerrit: “Ik heb Alex ooit op de rode loper een grote pakkerd geven op zijn wang omdat ik het zo leuk vond hem daar tegen te komen. Hij schrok zich rot!”

Jennemieke: “Fantasie- en kostuumfilms mag ik ook graag zien. Daarom wil ik ook Michiel de Ruyter noemen. Als kind luisterde ik naar historische verhalen afgespeeld op cassettebandjes, ook Michiel de Ruyter met zijn tocht naar Chatham kwam voorbij, en zoals dat gaat in de kindertijd niet een keer, maar wel twintig keer, haha. In de loop der jaren is dat verhaal in mijn hoofd een film geworden. Fantastisch om dan zoveel jaren later de film daadwerkelijk in de bioscoop te kunnen zien. Want dat vind ik altijd echt een feestje, naar de bioscoop gaan."

Met wie zou je over de rode loper zou willen lopen?

Jennemieke: “Tsja, als ik een ultieme wens uitspreek zou dat zijn Peer Mascini aan de ene arm en aan de andere arm Theo van Gogh. Peer kon zo heerlijk geprononceerd praten en hoewel natuurlijk bekend van de reclame “Ik zei nog zo geen bommetje” (ik heb altijd een zwak gehad voor commercials), was hij een fantastisch acteur. Zo ook in de film Blind Date van Theo. En Theo is natuurlijk een fascinerend persoon, Wat zou ik graag met hem eens een avond aan tafel zitten. Wat een gemis... Dus een ware gentlemen aan de ene kant en de obstinate rouwdouwer aan de andere kant, een sigaar en een sjekkie, haha!"

Omdat dit toch een echte fantasie is denk ik dat ik met mijn lief Gerrit, ook een gentlemen én een rouwdouwer, de tocht over de rode loper wel wil wagen. Het hoeft namelijk niet zo nodig. Maar als... dan samen!”

Gerrit: “Ik zou met Martin Koolhoven wel de loper af willen lopen in de hoop hem daarna even te mogen spreken. Ik heb het gevoel dat hij met een vergelijkbare passie als de mijne in zijn vak staat. Ik voel me in die zin een zielsverwant en zou dat verder willen onderzoeken…"

Niet een heel spannende keus, maar wel eentje die in tegenstelling tot die van Jennemieke mogelijk nog uitkomt ;-). Maar inderdaad: bij Theo zou ik mij ook graag aansluiten. Peer heb ik wel eens gesproken in een kroeg op de wallen in Amsterdam..”

Terug